Carola Tavenier

Zorg-Zangeres in Friesland

“Goedemiddag fijn om hier te zijn…” zing ik zachtjes terwijl ik binnen loop met een blad met 2 kopjes thee en koekjes. Ze zit al aan tafel en tikt meteen met haar voet mee op het ritme van mijn welkomstlied. Als ik dichterbij kom hoor ik haar ook neuriën.

“Hoe gaat het meisje?” vraagt ze. Ik glimlach om dat meisje. Ik ben tenslotte ook nog maar 56. Ik vertel haar dat ik kom om met haar te zingen, en haar ogen lichten op. “Fijn, dat vind ik leuk!” Als ik voor haar begin te zingen doet ze al gauw mee.

Als het lied uit is zegt ze stralend: “Ach, dat zong mijn oma vroeger voor mij.” Ze begint te vertellen over haar lieve oma.

We zingen, klappen en zwaaien. Na de meeste liederen ben ik even stil en wacht. Ik zie dat ze in gedachten is en dan komt het; het verhaal, de associatie die dat lied oproept. Herinneringen aan vroeger, aan juffrouw Zijlstra, met wie ze op woensdagmiddag mochten zingen.

En dan, bij het volgende lied, waarbij ik uitnodigend mijn hand uitsteek, gebeurt het zomaar ineens dat ze mijn hand spontaan vastpakt. Samen zingen we hand in hand en voel ik: dit is verbinding, dit is van waarde!

In de opleiding tot Zorg-Zangeres bij Maartje de Lint leerde ik over de 9 effecten die samen zingen kan hebben voor mensen met een kwetsbaar brein. Vandaag zie ik ze weer alle 9 in werking.

Specialisaties